Anne ile Kurulan Bağımız İlişkimizde Nasıl Bağlanma Stillerimizi Oluşturuyor?
Anne - Çocuk Bağlılığı
Bağlanma teorisi
Bağlanma teorisi, bir bebeği onlarla ilgilenen ana kişiye (genellikle anneleri) bağlayan duygusal bağla ilgilidir. Bir annenin çocuğunun davranışına tepki verme biçimi, çocuğun ileri ki yaşlarında ilişkilerinde nasıl bir bağlılık olacağını belirlediği için çok önemlidir. Çocuk, ona güvenebilir ve kendini güvende ve rahat hissedebilir.Ya da tam tersi bir durum olarak çocuk çekingen bir tavır sergileyebilir.
Güvenli Bağlanma
Annenin davranışı :
- Direkt
- Hassas
- Tutarlı
- Destekleyici
Çocuğunun ihtiyaçlarını karşılayacağını düşünüyor ve bunu yapabileceğini umuyor.
Çocuk:
- Çevrelerini keşfetmek için yeterince güvenli ve güvende hissediyor.
- Yeteneklerine inanmaya başlarlar.
- Nasıl dirençli olacaklarını öğreniyorlar.
- Nasıl bağımsız olmayı öğreniyorlar.
- Rahat samimiyetle
- Kendi kendine yeten
- Güven yeteneği olan
- Kendine ve başkalarına olumlu bakış
Annenin davranışı:
- Uzak
- Pasif
- Küçümseyen
- Eleştirmen
- Asabi / cezalandırmak için istekli
Bilinçaltı olarak çocuğunun ihtiyaçlarını karşılamadığını hisseder.
Çocuk:
- Sıklıkla reddedilmiş hissederler.
- Genellikle duygusal izolasyondan muzdariptirler.
- Stresli ve korkmuş hissederler.
- Samimiyetten rahatsız
- Aşırı bağımsız
- Uzak görünebilir
- Kendine olumlu bakış
Çekingen Bağlanma Stilini İncelediğimizde;
- Başkalarıyla bağlantıdan kaçınır.
- Kimsenin sizin için yeterince iyi olmadığına dair derin bir inanç duyar.
- Duygular hakkında konuşmak rahatsızlık verir.
- Özellikle yakın hissetmeye başladığınızda veya biriyle "çok fazla" zaman geçirdiğinizde kasıtlı uzaklaşma görülür.
- İlişkilerde esnek olma konusundaki isteksizlik arzusu.
- Diğer bağlanma stillerine nazaran kolayca hayal kırıklığına uğrar.
- Kendileriyle ilgili ayrıntıları paylaşmaktan korunurlar.
- İlişkinin neden iyi olmadığına dair sürekli düşünceleri vardır.